Esti artículu o seición necesita referencies qu'apaezan nuna publicación acreitada, como revistes especializaes, monografíes, prensa diaria o páxines d'Internet fiables. |
Jorge Illueca![]() | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
| |||
Vida | |||
Nacimientu | Ciudá de Panamá, 17 de setiembre de 1918[1] | ||
Nacionalidá |
![]() | ||
Muerte | Ciudá de Panamá, 3 de mayu de 2012[2] (93 años) | ||
Estudios | |||
Estudios |
Universidá de Harvard Universidá de Chicago Universidá de Panamá | ||
Llingües falaes | castellanu | ||
Oficiu | diplomáticu, políticu, profesor universitariu, abogáu, ministru | ||
Emplegadores | Organización de les Naciones Xuníes | ||
Premios | |||
![]() |
Jorge Enrique Illueca Sibauste (17 de setiembre de 1918, Ciudá de Panamá – 3 de mayu de 2012, Ciudá de Panamá)[4] foi un políticu, embaxador y abogáu panamiegu. Foi Presidente de Panamá dende'l 13 de febreru hasta'l 11 d'ochobre de 1984, reemplazando constitucionalmente al arrenunciáu Presidente De la Espriella. Foi presidente del Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes, por rotación mensual, nos años 1958, 1959, 1976 y 1981. Foi presidente de la XXXVIII Asamblea Xeneral de les Naciones Xuníes, en 1983-1984. Foi parte de les negociaciones de los nuevos trataos de la Canal designada por Roberto Chiari (1964) y Omar Torrijos (1972). So la presidencia de Aristides Royo foi ministru de Rellaciones Esteriores.
En 1982 foi escoyíu segundu vicepresidente del país; ente 1983 y 1984. Asumió'l cargu de Presidente Constitucional de Panamá por cuenta del arrenunciu de Ricardo de la Espriella hasta la realización de les eleiciones xenerales del 6 de mayu d'esi mesmu añu.
Nel so curtiu periodu inauguró la hidroeléctrica La Fortuna y dio-y personería xurídica a la Federación Nacional de Servidores Públicos. Cerróse la Escuela de les Amériques. Creáronse, amás, dellos parques nacionales: el Parque nacional Chagres, el Parque nacional Sarigua, na provincia d'Herrera y l'Abelugu de Vida Montesa Taboga. So'l so alministración preparó l'anteproyectu de llei qu'aseguró la creación del Parque Natural Metropolitanu, nel correximientu de Rancón.
Na so vida postpresidencial, foi miembru de la Comisión de Derechu Internacional de les Naciones Xuníes. De 1994 a 1997 ocupó'l cargu d'embaxador xefe de la Misión Permanente na brazzer.[5]